Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2021
Ανατ: 07:17
Δύση: 19:17
Σελ. 20 ημ.
269-96
13ος χρόνος, 4971η ημέρα
Έκδοση: 4η

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β' - ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31 (ΛΑ)


 
 
Μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα Ερμηνευτική απόδοση Ιωάννη Θ. Κολιτσάρα Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
1 ΚΑΙ ὡς συνετελέσθη πάντα ταῦτα, ἐξῆλθε πᾶς ᾿Ισραὴλ οἱ εὑρεθέντες ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ συνέτριψαν τὰς στήλας καὶ ἔκοψαν τά ἄλση καὶ κατέσπασαν τὰ ὑψηλὰ καὶ τοὺς βωμοὺς ἀπὸ πάσης τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ Βενιαμίν, καὶ ἐξ ᾿Εφραὶμ καὶ ἀπὸ Μανασσῆ ἕως εἰς τέλος, καὶ ἐπέστρεψαν πᾶς ᾿Ισραὴλ ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καὶ εἰς τὰς πόλεις αὐτῶν. 1 Οταν ετελείωσαν όλαι αι χαρμόσυνοι αυταί εορταί του Πασχα, πάντες οι Ισραηλίται, οι οποίοι ευρέθησαν εις την Ιερουσαλήμ, εξήλθον και διεσκορπίσθησαν ανά τας πόλστου Ιούδα και συνέτριψαν τας ειδωλολατρικάς στήλας, κατέκοψαν τα ειδωλολατρικά άλση και κατέρριψαν τους υψηλούς ειδωλολατρικούς τόπους και τους βωμούς από την χώραν της Ιουδαίας και από την χώραν της φυλής του Βενιαμίν και από τας περιοχάς των φυλών Εφραίμ και Μανασσή, έως ότου τα κατέστρεψαν τελείως. Επειτα όλοι οι Ισραηλίται επέστρεψαν ο καθένας από αυτούς εις τας πόλεις των και τας κατοικίας των. 1 Όταν ἐτελείωσαν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἐορτασμοὶ τοῦ Πάσχα, ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ ἦσαν παρόντες κατὰ τοὺς ἐορτασμοὺς εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἐβγῆκαν καὶ ἐσκορπίσθησαν εἰς τὶς πόλεις τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα καὶ συνέτριψαν τὶς εἰδωλολατρικές (πέτρινες) στῆλες, ἐκατακομμάτιασαν τὰ σύμβολα καὶ (ξύλινα) ἀγάλματα τῆς θέας Ἄσταρτης ( = Ἀφροδίτης), ἐκρήμνισαν, κατέστρεψαν καὶ ἐρήμωσαν τοὺς ὑψηλοὺς εἰδωλολατρικοὺς τόπους καὶ τὰ θυσιαστήρια ἀπὸ ὅλην τὴν περιοχὴν τῆς Ἰουδαίας καὶ τὴν περιοχὴν τῆς φυλῆς Βενιαμὶν καὶ ἀπὸ τὶς περιοχὲς τῶν φυλῶν Ἐφραὶμ καὶ Μανασσῆ· κατέστρεψαν ὅλα αὐτὰ ὁλοσχερῶς. Ἔπειτα ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται ἐπέστρεψαν εἰς τὶς πόλεις των καὶ ὁ καθένας εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν, τὸ σπίτι του.
2 καὶ ἔταξεν ᾿Εζεκίας τὰς ἐφημερίας τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν καὶ τὰς ἐφημερίας ἑκάστου κατὰ τὴν ἑαυτοῦ λειτουργίαν τοῖς ἱερεῦσι καὶ τοῖς Λευίταις εἰς τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ εἰς τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου καὶ αἰνεῖν καὶ ἐξομολογεῖσθαι καὶ λειτουργεῖν ἐν ταῖς πύλαις ἐν ταῖς αὐλαῖς οἴκου Κυρίου. 2 Ο βασιλεύς Εζεκίας οργάνωσε τας τάξεις των ιερέων και των Λευιτών ώστε ο καθένας από τους ιερείς και τους Λευίτας να έχη την υπηρεσίαν του, όταν θα προσεφέροντο τα ολοκαυτώματα και αι ειρηνικαί θυσίαι, να δοξολογή, να υμνή τον Κυριον και να υπηρετή ως θυρωρός εις τας αυλάς του Κυρίου. 2 Ὁ βασιλιᾶς Ἐζεκίας ἀποκατέστησε καὶ ἀνεδιωργάνωσε τὶς τάξεις τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευϊτῶν, ὥρισε δὲ τὸν καθένα εἰς τὴν διατεταγμένην ὑπηρεσίαν του, τόσον τοὺς ἱερεῖς, ὅσον καὶ τοὺς Λευῖτες, διὰ νὰ προσφέρουν τὴν προσφορὰν τῶν ὁλοκαυτωμάτων Καὶ τὶς εἰρηνικὲς θυσίες, διὰ νὰ ὑμνοῦν καὶ δοξολογοῦν καὶ ὑπηρετοῦν ὡς θυρωροὶ εἰς τὰ διάφορα τμήματα τῶν αὐλῶν τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου.
3 καὶ μερὶς τοῦ βασιλέως ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ εἰς τὰς ὁλοκαυτώσεις τὴν πρωϊνὴν καὶ τὴν δειλινὴν καὶ ὁλοκαυτώσεις εἰς τὰ σάββατα καὶ εἰς τὰς νουμηνίας καὶ εἰς τὰς ἑορτὰς τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου. 3 Ο βασιλεύς παρεχώρησε από τα υπάρχοντα αυτού ένα μέρος δια την προσφοράν των ολοκαυτωμάτων κατά την πρωΐαν και το εσπέρας, όπως επίσης και δια τα ολοκαυτώματα των Σαββάτων, εκάστης πρώτης του μηνός και των εορτών, όπως αύται ήσαν γραμμέναι στον Νομον του Κυρίου. 3 Καθώρισεν ἐπίσης, ὥστε ἕνα μέρος ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὶς προσόδους τοῦ βασιλιᾶ νὰ διατίθεται διὰ τὶς θυσίες τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ προσεφέροντο τὸ πρωῒ καὶ τὸ ἑσπέρας, διὰ τὶς θυσίες τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ προσεφέροντο τὰ Σάββατα, τὴν πρώτην ἡμέραν κάθε νέου μηνὸς καὶ κατὰ τὶς ἄλλες ἐορτές, οἱ ὁποῖες ἀνεγράφοντο εἰς τὸν Νόμον τοῦ Κυρίου.
4 καὶ εἶπαν τῷ λαῷ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ δοῦναι τὴν μερίδα τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν, ὅπως κατισχύσωσιν ἐν τῇ λειτουργίᾳ οἴκου Κυρίου. 4 Εδόθησαν επίσης εντολαί στους ανθρώπους, οι οποίοι κατοικούσαν εις την Ιερουσαλήμ, να δίδουν την καθωρισμένην μερίδα στους ιερείς και τους Λευίτας, δια να αφιερωθούν αυτοί απερίσπαστοι εις την υπηρεσίαν των στον ναόν του Κυρίου. 4 Ἐπὶ πλέον ὁ βασιλιᾶς παρήγγειλεν εἰς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἑκατοικοῦσε εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, νὰ προσφέρῃ τὸ μερίδιον, ποὺ ἐδικαιοῦντο οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται, οὕτως ὥστε αὐτοὶ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀφοσιωθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.
5 καὶ ὡς προσέταξε τὸν λόγον, ἐπλεόνασεν ᾿Ισραὴλ ἀπαρχὴν σίτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου καὶ μέλιτος καὶ πᾶν γέννημα ἀγροῦ, καὶ ἐπιδέκατα πάντα εἰς πλῆθος ἤνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα. 5 Αμέσως μόλις εκοινοποιήθη η διαταγή αυτή, οι Ισραηλίται προσέφεραν στον ναόν αφθόνους τας απαρχάς του σίτου, του οίνου, του ελαίου και του μέλιτος και όλων των άλλων γεωργικών προϊόντων. Ακόμη δε οι Ισραηλίται και οι Ιουδαίοι προσέφεραν δια το ιερατείον εν αφθονία το δέκατον από όλα τα προϊόντα. 5 Εὐθὺς δὲ μόλις ἐδόθη ἡ βασιλικὴ παραγγελία, οἱ Ἰσραηλῖται ἀνταπεκρίθησαν προθύμως καὶ προσέφεραν μὲ ἀφθονίαν τοὺς πρώτους καὶ καλυτέρους καρποὺς τοῦ σιταριοῦ καὶ τοῦ κρασιοῦ καὶ τοῦ λαδιοῦ καὶ τοῦ μελιοῦ καὶ κάθε ἄλλου γεωργικοῦ προϊόντος. Οἱ Ἰσραηλῖται καὶ οἱ Ἰουδαῖοι προσέφεραν ἐπίσης μὲ προθυμίαν καὶ ἀφθονίαν τὸ δέκατον ἀπὸ ὅλα τὰ εἰσοδήματά των.
6 καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ αὐτοὶ ἤνεγκαν ἐπιδέκατα μόσχων καὶ προβάτων καὶ ἐπιδέκατα αἰγῶν καὶ ἡγίασαν τῷ Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν καὶ εἰσήνεγκαν καὶ ἔθηκαν σωροὺς σωρούς· 6 Οσοι δε κατοικούσαν εις πόλστου Ιούδα και αυτοί προσέφεραν τα δέκατα από τους μόσχους, από τα πρόβατα, από τας αίγας των, τα οποία δέκατα αφιέρωσαν εις Κυριον τον Θεόν των. Τα προσέφεραν και τα ετοποθέτησαν στον ναόν ενώπιον του Κυρίου κατά ομάδας ομάδας. 6 Καὶ ὅλοι, ὅσοι ἑκατοικοῦσαν εἰς τὶς πόλεις τοῦ Ἰούδα, ἔφεραν καὶ αὐτοὶ τὸ δέκατον τῶν μοσχαριῶν καὶ τῶν προβάτων καὶ τὸ δέκατον τῶν αἰγῶν καὶ τὰ ἀφιέρωσαν εἰς τὸν Κύριον, τὸν Θεόν των. Τὰ ἔφεραν πρόθυμα καὶ ἄφθονα καὶ τὰ ἐτοποθέτησαν κατὰ σωροὺς εἰς τὸν Ναόν.
7 ἐν τῷ μηνὶ τῷ τρίτῳ ἤρξαντο οἱ σωροὶ θεμελιοῦσθαι, καὶ ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ συνετελέσθησαν. 7 Κατά τον τρίτον μήνα ήρχισε να γίνεται η συγκέντρωσις και ταξινόμησις όλων των αφιερωμάτων και κατά τον έβδομον μήνα ετελείωσεν. 7 Οἱ σωροὶ τῶν προϊόντων αὐτῶν ἄρχισαν νὰ συσσωρεύωνται κατὰ τὸν τρίτον μῆνα τοῦ ἑβραϊκοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους, τὸν Σιβάν (ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὸν ἰδικόν μας Ἰούνιον / Ἰούλιον), καὶ ἡ συσσώρευσίς των ἐτελείωσε κατὰ τὸν ἕβδομον μῆνα τοῦ ἑβραϊκοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους, τὸν Τισρί (ἢ Ἐθανίμ· ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὸν ἰδικόν μας Ὀκτώβριον /Νοέμβριον).
8 καὶ ἦλθεν ᾿Εζεκίας καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ εἶδον τοὺς σωροὺς καὶ ηὐλόγησαν τὸν Κύριον καὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ᾿Ισραήλ. 8 Ο Εζεκίας και οι άρχοντες των Ιουδαίων ήλθον και είδαν το πλήθος των διαφόρων αφιερωμάτων, εδόξασαν τον Κυριον και ευλόγησαν τον λαόν του, τον ισραηλιτικόν. 8 Ὅταν ὁ Ἐζεκίας καὶ οἱ ἄρχοντες ἦλθαν καὶ εἶδαν τοὺς σωροὺς ἐκείνους, εὐλόγησαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Κύριον, ἐπῄνεσαν δὲ καὶ εὐχαρίστησαν τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν του.
9 καὶ ἐπυνθάνετο ᾿Εζεκίας τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν ὑπὲρ τῶν σωρῶν, 9 Ο Εζεκίας εζήτησε να μάθη από τους ιερείς και τους Λευίτας σχετικώς με τα πλήθη αυτά των προσφορών. 9 Κατόπιν ὁ Ἐζεκίας ἐζήτησε νὰ πληροφορηθῇ ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευῖτες περὶ τῶν σωρῶν ἐκείνων·
10 καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ᾿Αζαρίας ὁ ἱερεὺς ὁ ἄρχων εἰς οἶκον Σαδὼκ καὶ εἶπεν· ἐξ οὗ ἦρκται ἡ ἀπαρχὴ φέρεσθαι εἰς οἶκον Κυρίου, ἐφάγομεν καὶ ἐπίομεν καὶ κατελίπομεν ἕως εἰς πλῆθος, ὅτι Κύριος ηὐλόγησε τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ κατελίπομεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τοῦτο. 10 Ο αρχιερεύς Αζαρίας, ο οποίος ήτο ο άρχων εις την οικογένειαν του Σαδώκ, απήντησε και είπε προς αυτόν· “από τότε που έγινεν η αρχή να προσφέρωνται αυταί αι απαρχαί στον ναόν του Κυρίου, εφάγομεν και επίομεν και εχορτάσαμεν και αφήσαμεν πολύ πλήθος περισσευμάτων, διότι ο Κυριος ηυλόγησε τον λαόν αυτού, ώστε να αφήσωμεν το πλήθος αυτό των περισσευμάτων”. 10 καὶ τότε ὁ ἀρχιερεὺς Ἀζαρίας, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Σαδώκ (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ὁ ὁποῖος ἦταν ἄρχων εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Σαδώκ), ἀπάντησε καὶ τοῦ εἶπεν: «Ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ ἄρχισαν νὰ φέρνουν τὰ πρωτογεννήματα τῶν προσφορῶν των εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, ἐφάγαμε καὶ ἤπιαμε καὶ ἐχορτάσαμε καὶ μᾶς ἐπερίσσευσεν ἡ μεγάλη αὐτὴ ποσότης, διότι ὁ Κύριος εὐλόγησε τὸν λαόν του καὶ προσέφερεν ἄφθονα καὶ μὲ προθυμίαν· ἔτσι, ἀφοῦ ἐχορτάσαμε, ἀφήκαμεν ὡς περίσσευμα τὴν μεγάλην αὐτὴν ποσότητα.
11 καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας ἔτι ἑτοιμάσαι παστοφόρια εἰς οἶκον Κυρίου, καὶ ἡτοίμασαν. 11 Ο Εζεκίας διέταξε να κατασκευάσουν δωμάτια πλησίον του ναού του Κυρίου, τα υποία πράγματι κατεσκεύασαν και ετακτοποίησαν. 11 Τότε ὁ Ἐζεκίας διέταξε νὰ ἐτοιμασθοῦν ἀποθῆκες (ἢ σιταποθῆκες ἢ κελλάρια) εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου (εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Ναοῦ)· καὶ ἀφοῦ τὶς ἐτοίμασαν,
12 καὶ ἤνεγκαν ἐκεῖ τὰς ἀπαρχὰς καὶ τὰ ἐπιδέκατα ἐν πίστει, καὶ ἐπ' αὐτῶν ἐπιστάτης Χωνενίας ὁ Λευίτης, καὶ Σεμεΐ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ διαδεχόμενος, 12 Εκεί μετέφεραν όλα όσα είχαν περισσεύσει από τας απαρχάς και από το δέκατον των προϊόντων. Επόπτης δε επάνω εις αυτά και υπεύθυνος ωρίσθη ο Λευίτης Χωνενίας και ως αντικαταστάτης αυτού ο αδελφός του ο Σεμεΐ. 12 μετέφεραν ἐκεῖ μὲ εὐσυνειδησίαν καὶ πιστότητα τὶς προσφορές, ποὺ εἶχαν περισσεύσει, καὶ τὰ δέκατα. Ὥρισαν δὲ δι’ αὐτὰ ὡς ὑπεύθυνον ἐπιστάτην τὸν Λευΐτην Χωνενίαν καὶ ὡς ἄμεσον βοηθόν του τὸν ἀδελφόν του Σεμεΐ.
13 καὶ ᾿Ιεϊὴλ καὶ ᾿Οζαζίας καὶ Ναὲθ καὶ ᾿Ασαὴλ καὶ ῾Ιεριμὼθ καὶ ᾿Ιωζαβὰδ καὶ ᾿Ελιὴλ καὶ Σαμαχία καὶ Μαὰθ καὶ Βαναΐας καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καθεσταμένοι διὰ Χωνενίου καὶ Σεμεΐ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καθὼς προσέταξεν ᾿Εζεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ ᾿Αζαρίας ὁ ἡγούμενος οἴκου Κυρίου. 13 Ο δε Ιεϊήλ, ο Οζαζίας, ο Ναέθ, ο Ασαήλ, ο Ιεριμώθ, ο Ιωζαβάδ, ο Ελιήλ, ο Σαμαχίας, ο Μαάθ, ο Βαναΐας και οι υιοί αυτού είχαν διορισθή ως επόπται υπό την επίβλεψιν του Χωνενίου και του αδελφού του Σεμεΐ, όπως ακριβώς είχε διατάξει ο βασιλεύς Εζεκίας και ο αρχιερεύς Αζαρίας, ο οποίος ήτο και ο γενικός αρχηγός στον ναόν του Κυρίου. 13 Δέκα Λευῖται, ὁ Ἰεϊήλ, ὁ Ὀζαζίας, ὁ Ναέθ, ὁ Ἀσαήλ, ὁ Ἱεριμώθ, ὁ Ἰωζαβάδ, ὁ Ἐλιήλ, ὁ Σαμαχία, ὁ Μαάθ, ὁ Βαναΐας καὶ οἱ υἱοί του ὡρίσθησαν ἐπόπται ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τοῦ Χωνενία καὶ τοῦ Σεμεΐ, τοῦ ἀδελφοῦ του. Τοῦτο δὲ ἔγινε σύμφωνα μὲ τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλιᾶ Ἐζεκία καὶ τοῦ Ἀζαρία, τοῦ ἀρχηγοῦ (ἀρχιερέως) τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου.
14 καὶ Κωρὴ ὁ τοῦ ᾿Ιεμνὰ ὁ Λευίτης ὁ πυλωρὸς κατὰ ἀνατολὰς ἐπὶ τῶν δομάτων δοῦναι τὰς ἀπαρχὰς Κυρίου καὶ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων 14 Ο Κωρή, ο υιός του Ιεμνά ο Λευίτης, ήτο θυρωρός εις τας ανατολικάς αιθούσας του ναού και είχεν αναλάβει να κατανέμη τας προσφερομένας απαρχάς και τας άλλας αγιωτάτας προσφοράς. 14 Ὁ Λευΐτης Κωρή, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰεμνά, ὁ ὁποῖος ἦταν θυρωρὸς τῆς Ἀνατολικῆς Πύλης, ὡρίσθη ὑπεύθυνος διὰ τὶς ἐκούσιες προσφορές, ποὺ προσεφέροντο εἰς τὸν Κύριον, καὶ διὰ τὰ ἁγιώτατα, τὰ πλέον ἱερὰ μέρη τῶν θυσιῶν, τὰ ὁποῖα ὁ Νόμος καθώριζε νὰ δίδωνται εἰς τοὺς ἱερεῖς.
15 διὰ χειρὸς ᾿Οδὸμ καὶ Βενιαμὶν καὶ ᾿Ιησοῦς καὶ Σεμεΐ καὶ ᾿Αμαρίας, καὶ Σεχονίας διὰ χειρὸς τῶν ἱερέων ἐν πίστει δοῦναι τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν κατὰ τὰς ἐφημερίας, κατὰ τὸν μέγαν καὶ τὸν μικρόν, 15 Αυτά δε τα διένεμε δια μέσου των βοηθών του, του Οδόμ, του Βενιαμίν, του Ιησού, του Σεμεΐ, του Αμαρία και του Σεχονία, οι οποίοι είχον αυτό το έργον να διανέμουν στους αδελφούς των τας προσφοράς δικαίως, κατά τας τάξεις αυτών, εις μεγάλους και εις μικρούς, 15 Ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τοῦ Κωρὴ ἦσαν ἕξι Λευΐται: Ὁ Ὀδόμ, ὁ Βενιαμίν, ὁ Ἰησοῦς, ὁ Σεμεΐ, ὁ Ἀμαρίας καὶ ὁ Σεχονίας. Αὐτοὶ ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἀκριβῆ καὶ ἀμερόληπτον διανομὴν τῶν προσφορῶν εἰς τοὺς ἀδελφούς των ἱερεῖς σύμφωνα μὲ τὶς ἐφημερίες των ἔπρεπε νὰ τὰς διανέμουν ἐξ ἴσου, εἴτε μεγάλος ἦταν ὁ ἀδελφὸς αὐτὸς εἴτε μικρός,
16 ἐκτὸς τῆς ἐπιγονῆς τῶν ἀρσενικῶν ἀπὸ τριετοῦς καὶ ἐπάνω, παντὶ τῷ εἰσπορευομένῳ εἰς οἶκον Κυρίου, εἰς λόγον ἡμερῶν εἰς ἡμέραν, εἰς λειτουργίαν ἐφημερίαις διατάξεως αὐτῶν. 16 όπως επίσης και δια τα άνω των τριών ετών άρρενα τέκνα όλων των ιερέων, οι οποίοι εισήρχοντο στον ναόν του Κυρίου δια τας υπηρεσίας εκάστης ημέρας, δια να προσφέρουν τας υπηρεσίας των, όπως ήτο καθωρισμένον δια την τάξιν των. 16 ἀνεξαρτήτως τῆς ἐπισήμου γενεαλογίας, δηλαδὴ ὄχι κατᾲ τὶς φυλές των διένειμαν ἐπίσης προσφορὲς εἰς τὰ ἀρσενικὰ παιδιὰ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν τριῶν ἐτῶν καὶ ἄνω (κατ’ ἄλλην γραφήν: Τῶν τριάντα ἐτῶν καὶ ἄνω) ὅλων τῶν ἱερέων, οἱ ὁποῖοι εἰσήρχοντο εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου διὰ τὰ διακονήματα τῆς κάθε ἡμέρας, προκειμένου νὰ προσφέρουν τὴν ὑπηρεσίαν των ἀναλόγως τῆς τάξεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνῆκαν.
17 οὗτος ὁ καταλοχισμὸς τῶν ἱερέων κατ' οἴκους πατριῶν, καὶ οἱ Λευῖται ἐν ταῖς ἐφημερίαις αὐτῶν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω ἐν διατάξει, 17 Αυτός ο κατάλογος των ιερέων είχε συνταχθή σύμφωνα με τας πατριαρχικάς οικογενείας. Οι Λευίται είχον και αυτοί εγγραφή εις καταλόγους από εικοσαετούς και άνω, δια να μετέχουν εις την διανομήν αυτήν κατά την τάξιν των. 17 Ἡ καταγραφή, ὁ κατάλογος αὐτῶν τῶν ἱερέων ἦταν συντεταγμένος κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες. Τῶν δὲ Λευιτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἡλικίαν εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω, ἦταν συντεταγμένος ἀναλόγως τῶν ὑπηρεσιῶν των κατὰ τὶς τάξεις των (ἢ κατ’ ἄλλους: Καὶ τῆς τάξεώς των).
18 ἐν καταλοχίαις, ἐν πάσῃ ἐπιγονῇ υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων αὐτῶν εἰς πᾶν πλῆθος, ὅτι ἐν πίστει ἥγνισαν τὸ ἅγιον 18 Απεφασίσθη να εγγραφούν όλα τα τέκνα των, οι υιοί των και αι θυγατέρες των εν τω συνόλω, διότι αυτοί είχαν αφιερώσει εαυτούς πιστώς εις τα άγια. 18 Ἡ καταγραφή, ὁ ἐπίσημος κατάλογος, περιελάμβανεν ὅλην τὴν οἰκογένειάν των (κατ’ ἄλλους: Ὅλες τὶς συζύγους των), τοὺς υἱούς των, τὶς θυγατέρες των, ὅλους αὐτοὺς συνολικῶς, διότι συμπεριεφέρθησαν μὲ εὐσυνειδησίαν καὶ διετήρησαν μὲ πιστότητα τὴν ἁγιότητα τοῦ Ναοῦ (κατ ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Διότι ἐκαθαρίσθησαν καὶ ἠγνίσθησαν καὶ ἀφιερώθησαν πάλιν μὲ πιστότητα εἰς τὸν Θεόν).
19 τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν τοῖς ἱερατεύουσι, καὶ οἱ ἀπὸ τῶν πόλεων αὐτῶν ἐν πάσῃ πόλει καὶ πόλει ἄνδρες, οἳ ὠνομάσθησαν ἐν ὀνόματι, δοῦναι μερίδα παντὶ ἀρσενικῷ ἐν τοῖς ἱερεῦσι καὶ παντὶ καταριθμουμένῳ ἐν τοῖς Λευίταις. 19 Δια δε τους υιούς του Ααρών, τους ιερείς, οι οποίοι ευρίσκοντο εις τας αγροτικάς περιοχάς γύρω από τας πόλεις των, εις κάθε πόλιν υπήρχον άνδρες, οι οποίοι ονομαστί είχαν ορισθή, να δίδουν μερίδας εις όλα τα άρρενα παιδιά των ιερέων και εις όλους τους Λευίτας τους εγγεγραμμένους στους καταλόγους. 19 Μεταξὺ τῶν ἱερέων, οἱ ὁποῖοι ἐζοῦσαν εἰς τὶς πόλεις τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖες εἶχαν δοθῆ εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών, καὶ εἰς τὶς γύρω ἀπὸ τὶς πόλεις αὐτὲς ἀγροτικὲς περιοχές, ὡρίσθησαν εἰς κάθε πόλιν ὀνομαστικῶς ἄνδρες, ποὺ ἦσαν ὑπεύθυνοι νὰ διανέμουν τὸ ἀνάλογον μερίδιον προσφορῶν εἰς ὅλα τὰ ἀρσενικὰ παιδιὰ τῶν ἱερατικῶν οἰκογενειῶν καὶ εἰς κάθε ἕνα, ὁ ὁποῖος ἦταν καταγεγραμμένος εἰς τὸν ἐπίσημον γενεαλογικὸν κατάλογον τῶν Λευϊτῶν.
20 καὶ ἐποίησεν οὕτως ᾿Εζεκίας ἐν παντὶ ᾿Ιούδᾳ καὶ ἐποίησε τὸ καλὸν καὶ τὸ εὐθὲς ἐναντίον τοῦ Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ. 20 Ετσι έκαμεν ο Εζεκίας καθ' όλην την Ιουδαίαν, έπραξε δηλαδή το καλόν και ευάρεστον ενώπιον Κυρίου του Θεού του. 20 Ἔτσι ἔπραξεν ὁ Ἐζεκίας εἰς ὅλον τὸ βασίλειον τὸν Ἰούδα. Ἔκαμε τὸ καλόν, τὸ ὀρθόν, τὸ ἐνάρεστον καὶ σύμφωνον μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου, τοῦ Θεοῦ του.
21 καὶ ἐν παντὶ ἔργῳ, ᾧ ἤρξατο ἐν ἐργασίᾳ ἐν οἴκῳ Κυρίου, καὶ ἐν τῷ νόμῳ καὶ ἐν τοῖς προστάγμασιν ἐξεζήτησε τὸν Θεὸν αὐτοῦ ἐξ ὅλης ψυχῆς αὐτοῦ καὶ ἐποίησε καὶ εὐωδώθη. 21 Γενικώς κάθε έργον, το οποίον ανέλαβε να εκτελέση στον ναόν του Κυρίου, το έπραξε σύμφωνα με τον Νομον και τας εντολάς του Θεού, τον οποίον με όλην του την ψυχήν ελάτρευε. Κατ' αυτόν τον τρόπον ενήργησεν ο Εζεκίας και ευωδώθη εις την ζωήν του. 21 Κάθε ἔργον, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβε νὰ ἐργασθῇ, εἴτε εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου εἴτε ἐν σχέσει πρὸς τὸν Νόμον ἤ τὶς ἐντολές, τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ, τὸ εἰργάσθη ἐκζητῶν μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς του καὶ μὲ ἅγιον πόθον καὶ ὑποταγὴν τὴν βοήθειαν καὶ προστασίαν τοῦ Κυρίου. Δι’ αὖτο τὸ ἔφερεν εἰς πέρας καὶ διὰ τοῦτο ἐπέτυχεν εἰς ὅλα καὶ εὐημεροῦσε.