Ο Άγιος Αχαιμενίδης έζησε στα χρόνια του βασιλιά του Βυζαντίου Θεοδοσίου του μικρού και του Ισθιγέρδου βασιλιά των Περσών (περί το 410 μ.Χ.). Ήταν γιος επιφανούς Περσικής οικογένειας, διέθετε πλούτο και αξιώματα. Δεν άργησε να μάθει για την Χριστιανική πίστη και να προσέλθει στους κόλπους της, εγκαταλείποντας την πατρογονική θρησκεία και περιουσία. Το γεγονός αυτό το πληροφορήθηκε ο βασιλιάς, ο οποίος κατέβαλε κάθε προσπάθεια για να τον πείσει να ασπαστεί την αρχική του θρησκεία. Όταν είδε ότι δεν μπορούσε να τον δελεάσει, διέταξε τον βασανισμό του και τον δημόσιο εξευτελισμό του. Βλέποντας ο βασιλιάς ότι μετά από όλα τα μαρτύρια που υπέστη δεν απαρνιόταν τον Χριστιανισμό άφησε τον Αχαιμενίδη ελεύθερο, υπό τον όρο ότι θα φύγει από την Περσία. Ο Άγιος Αχαιμενίδης απεβίωσε εν ειρήνη.
